[ همان كتاب 6 / 397 ] از حضرت على عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود : رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله فرموده است : نه اينست كه من نسبت به مؤمنان اوليتر از جان آنهايم ؟ در پاسخ گفتند : چنين است . فرمود : بنا بر اين هر كسى كه من ولىّ او هستم ، او ( على عليه السّلام ) ولىّ اوست . « ابن ابى عاصم » اين روايت را نقل كرده است . [ همان كتاب 6 / 398 ] از « جابر بن سمرة » نقل كرده است كه در سرزمين « جحفه » در محل غدير خم حضور داشتيم ، رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله در برابر ما قرار گرفت و دست على عليه السّلام را بدست گرفته فرمود : « من كنت مولاه فعلىّ مولاه » . « ابن ابى شيبه » هم اين حديث را نقل نموده است . [ همان كتاب 6 / 398 ] از « جابر بن عبد الله » روايت كرده است كه گفت : در « جحفه » در محل غدير خم بوديم و همزمان مردم بسيارى از « جهينه » ، « مزينه » و « غفار » حضور داشتند . در اين هنگام ، رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله از سراپرده بيرون آمد و سه مرتبه با دست خود اشاره كرد آنگاه دست على عليه السّلام را گرفت و فرمود : « من كنت مولاه فعلىّ مولاه » . « بزّاز » هم اين حديث را نقل كرده است . [ همان كتاب 6 / 399 ] « جرير بجلى » گفته است : مراسم حج را در حجة الوداع حضور رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله بجاى آورديم و در بازگشت به مكانى رسيديم به نام « غدير خم » كه در آنجا ، با اعلام « الصّلوة جامعة » مهاجر و انصار گرد آن حضرت اجتماع كردند . رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله در ميان ما قرار گرفت و فرمود : به چه واقعيتى گواهى ميدهيد ؟ در پاسخ گفتند : به يكتائى خدا پرسيد : پس از اين به چه چيزى گواهى مىدهيد ؟ عرض كردند : گواهى مىدهيم كه محمّد بنده و رسول خداست . پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله پرسيد : ولىّ شما كيست ؟ گفتند : خدا و رسول خدا ، مولا و ولىّ ماست . سپس دست به بازوى على عليه السّلام گذاشت و او را برپا داشت و دو بازوى على عليه السّلام را بدست گرفت و فرمود : « كسى كه خدا و رسول ، مولاى اوست ، اين شخص ( على عليه السّلام ) مولاى اوست . پروردگارا ! دوست او را دوست و دشمن او